Lotnisko im. Fryderyka Chopina położone jest na osiedlu Okęcie, od którego wzięła się jego popularna nazwa. Jak informuje strona iwarsaw.eu, lotnisko w Warszawie działa nieprzerwanie od początku XX wieku. W tym artykule opowiemy nieco więcej o historii tego portu lotniczego.
Pojawienie się
W XVI wieku na obecnym terenie warszawskiego lotniska znajdował się majątek Okęckich. Budynek ten funkcjonował do pierwszej połowy XX wieku. Później, w 1933 roku, władze Warszawy podjęły decyzję o budowie lotniska na tym terenie. Projekt budowy opierał się na nowoczesnych rozwiązaniach francuskich, zgodnie z którymi optymalnym kształtem lotniska był okrąg-elipsa lub wielokąt, z centralnym rozmieszczeniem pasu startowego i przyległą infrastrukturą. Budowa lotniska trwała rok. Uroczyste otwarcie nastąpiło 28 kwietnia 1934 roku. W wydarzeniu wziął udział Prezydent Polski Ignacy Mościcki.
Ogólnie rzecz biorąc, warszawskie lotnisko wyglądało na dosyć spore. Międzynarodowy port lotniczy miał łączną powierzchnię 200 hektarów. Znajdowała się tam 50-metrowa wieża z latarnią, która była widoczna w promieniu 100 kilometrów. Ogólnie rzecz biorąc, lotnisko odniosło spory sukces w pierwszym roku działalności. Udało mu się obsłużyć ponad 10 tysięcy pasażerów. W przededniu II wojny światowej lotnisko obsługiwało regularne loty do Gdańska, Katowic, Lwowa i Wilna, a także do Aten, Berlina, Bukaresztu, Sofii, Helsinek, Salonik, Tel Awiwu, a nawet Bejrutu.
Dalsze losy lotniska
W momencie wybuchu II wojny światowej warszawskie lotnisko doznało znacznych zniszczeń w wyniku niemieckich ataków lotniczych. Kiedy naziści przejęli Warszawę, zaczęli myśleć o rozbudowie miasta, w tym lotniska. Podczas niemieckiej okupacji lotnisko było wykorzystywane jako węzeł transportowy. Niemcy obawiali się, że Rosjanie mogą zdobyć warszawskie lotnisko, więc postanowili wysadzić pas startowy i zaorać teren wokół niego.
Po zakończeniu wojny władze Warszawy rozpoczęły stopniowe prace nad odbudową stołecznego lotniska. Cywilny transport lotniczy z Okęcia został wznowiony w marcu 1945 roku. W 1946 roku rozpoczęła się budowa stacji z wieżą kontrolną, betonową płytą postojową i pasem startowym. W sumie przebudowa warszawskiego lotniska trwała prawie dwie dekady. W 1969 roku został uroczyście oddany do użytku nowy terminal. To właśnie wtedy odkryto, że hala lotniska jest zbyt mała, aby można było w niej świadczyć wszystkie usługi. Mowa o obecnej Hali Fińskiej, w której ludzie oczekują na swój lot. W rezultacie lotnisko trzeba było rozbudować.
Pod koniec lat 80. XX wieku w Warszawie powstało przedsiębiorstwo państwowe Porty Lotnicze, które odpowiadało za przewozy transportowe w Polsce. Na początku lat 90. władze Warszawy podjęły decyzję o rozbudowie stołecznego lotniska o kolejny terminal pasażerski. Został on otwarty dwa lata później. Dzięki nowemu terminalowi lotnisko było w stanie obsłużyć 3,5 miliona pasażerów rocznie.
W XXI wieku warszawskie lotnisko zajmuje powierzchnię 834 hektarów. Posiada również dwa pasy startowe, 17 dróg kołowania i 59 stanowisk do obsługi samolotów. Aktualnie Lotnisko im. Fryderyka Chopina jest w stanie obsługiwać średnio 35 000 podróżnych dziennie. W 2011 roku władze Warszawy zainicjowały budowę nowej linii kolejowej łączącej lotnisko z centrum Warszawy.
W 2001 roku lotnisko otrzymało imię Fryderyka Chopina. W styczniu 2010 roku Urząd Lotnictwa Cywilnego zarejestrował nową oficjalną nazwę Lotniska im. Chopina. Zmiana ta była kontrowersyjna dla mieszkańców Warszawy, jednak nie wpłynęła na tradycję nazywania lotniska Okęciem, która jest bardziej przyjazna mieszkańcom stolicy.
