Kawa to napój popularny na całym świecie od kilku stuleci. Pierwsze filiżanki kawy zostały wypite jeszcze w czasach Rzeczpospolitej Obojga Narodów, informuje iwarsaw.eu. W tym artykule opowiemy bardziej szczegółowo, jak ten napój stał się popularny w Warszawie.
Pojawienie się w stolicy
Kawa po raz pierwszy pojawiła się w Rzeczypospolitej Obojga Narodów w XVII wieku. Było to zasługą polskich kupców, którzy często współpracowali z Turkami. Kawę lubił nawet polski król Jan III Sobieski. Pomimo tej popularności, początkowo ludzie byli raczej sceptyczni i ostrożni wobec kawy, ponieważ uważano ją za trującą i raczej niebezpieczną substancję. Dotyczyło to również mieszkańców Warszawy. Przeciwnikiem tego napoju był również polski poeta Wacław Potocki.
Jednak już na przełomie XVII i XVIII wieku kawa stała się w Warszawie bardzo popularna. Wtedy też w mieście zaczęły powstawać pierwsze kawiarnie. Początkowo było to dość nietypowe zjawisko dla Warszawiaków, ale z czasem ten napój przypadł im do gustu. Później zaczęto nawet wierzyć, że kawa ma pozytywny wpływ na choroby układu pokarmowego.
Zwyczajem Polaków było picie kawy bez żadnych dodatków; chodziło o to, by poczuć jej naturalny smak. Dopiero z czasem mieszkańcy Warszawy zaczęli dodawać do napoju mleko, cukier, a nawet sól. Pod koniec XVIII wieku w Warszawie i całej Polsce popularna stała się mocna kawa z dodatkiem śmietanki. Ta odmiana napoju była bardzo popularna wśród obcokrajowców.
Biznes kawowy
Biznes kawowy aktywnie rozwijał się w Polsce już pod koniec XIX wieku. Tylko w samej Warszawie istniało 180 lokali oferujących ten napój. W rezultacie kawiarnie szybko stały się konkurencją dla stołecznych cukierni. Z czasem w lokalach tych przy filiżance kawy zawiązały się pewne grupy, zjednoczone wspólnymi interesami.
Ogólnie rzecz biorąc, do XX wieku mieszkańcy Warszawy tradycyjnie kupowali tylko niepalone ziarna kawy, które następnie prażyli w domu. Proces ten jenak wymagał specjalnych maszyn i użycia patelni i było to dodatkowe utrudnienie, więc większość warszawiaków wolała korzystać z usług lokalnych kawiarni.
W tym okresie kawa stała się bardzo popularna wśród warszawskiej arystokracji. O zaletach tego aromatycznego, gorzkiego napoju uwielbiali rozpisywać się poeci, a warszawska szlachta zatrudniała w swoich majątkach tylko wykwalifikowanych służących, którzy umieli parzyć kawę. Napój ten podawano zwykle rano zaraz po przebudzeniu, a także po południu.
W 1882 roku Tadeusz Tarasiewicz założył w Warszawie pierwszą profesjonalną palarnię kawy, którą nazwał Pluton. W tamtym czasie był to bardzo udany projekt, który udało się wcielić w życie. Dzięki powstaniu takiego przedsiębiorstwa mieszkańcy Warszawy mogli kupić już wypalone ziarna kawy. Z czasem Pluton zaczął się rozwijać, otwierając nowe sklepy, w których oprócz kawy sprzedawano mieszanki zbożowe i cykorię.
Podczas II wojny światowej polskie tradycje kawowe uległy zmianie. Stało się tak, ponieważ ziarna stały się towarem deficytowym. Czasami mieszkańcy Warszawy byli zmuszeni do przygotowywania kawy z prażonych żołędzi. Sytuacja ta trwała do 1964 roku, kiedy to kawa zaczęła wracać na polski rynek. Mimo to kawa ziarnista była dostępna tylko w nielicznych sklepach i ze względu na wysoką cenę i trudną dostępność, kawę parzono zazwyczaj tylko podczas ważnych świąt. W okresie powojennym niestety zapomniano o staropolskim zwyczaju picia kawy. Zamiast zdobionej filiżanki pojawiła się zwykła szklanka, a zamiast tradycyjnego sposobu parzenia stosowano metodę zalewania wrzątkiem zmielonych ziaren.
W 1969 roku na polskim rynku pojawiła się kawa rozpuszczalna Marago. Jednak ze względu na słaby smak nie cieszyła się ona zbyt dużą popularnością i ludzie woleli kawę rozpuszczalną Nescafe.