Mark Trojanowicz — to polski chemik, profesor nauk chemicznych i warszawski naukowiec. W tym artykule na iwarsaw.eu opowiemy bardziej szczegółowo historię jego życia.
Młodość
Marek Trojanowicz urodził się w 1944 roku w Warszawie. Jego dzieciństwo przypadło na okres II wojny światowej i Powstania Warszawskiego, lecz mimo okupacji stolicy rodzinie Marka udało się przetrwać. W Warszawie młody człowiek poszedł do szkoły i już od najmłodszych lat wykazywał duże zainteresowanie naukami ścisłymi. Nauka przychodziła Markowi z łatwością i sprawiała mu przyjemność.
Po ukończeniu szkoły średniej zdecydował się wstąpić na Wydział Chemii Uniwersytetu Warszawskiego. Uczelnia dała mu bezcenną wiedzę, którą zawsze wykorzystywał w swoim przyszłym zawodzie. Studia na Uniwersytecie Warszawskim ukończył w 1966 roku.
Dalsza działalność
Po ukończeniu studiów Marek nie poprzestał na tym. W 1974 roku obronił pracę doktorską na Uniwersytecie Warszawskim z chemii analitycznej na temat teorii miareczkowania kompleksometrycznego z detekcją potencjometryczną. Udało mu się ją zrealizować pod kierunkiem profesora Adama Hulanickiego. Kilka lat później Trojanowicz obronił na macierzystej uczelni pracę magisterską na temat jonoselektywnych elektrod membranowych i ich zastosowania w analizie wody.
Dzięki swojej pracy i ciągłym badaniom, w 1991 roku Trojanowicz otrzymał tytuł profesora nauk chemicznych. W trakcie swojej kariery Marek został zaproszony do wygłoszenia wykładów na około 20 uniwersytetach i instytucjach badawczych na całym świecie. W szczególności w Japonii, Francji, Wielkiej Brytanii, Austrii, Danii, Włoszech, Brazylii, USA i Australii. W latach 1966-2014 pracował jako pracownik naukowy na Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego, a od 1992 r. w Zakładzie Chemii Analitycznej Instytutu Chemii i Techniki Jądrowej w stolicy Polski.
W ciągu swojego życia Marek opublikował około 300 prac naukowych. Na przykład na początku lat 90. napisał artykuł na temat konstrukcji biosensora enzymatycznego, w którym enzym unieruchomiony w fazie hydrofobowej pasty grafitowej, dzięki swojej aktywności biokatalitycznej, pozwalał na oznaczanie glukozy. Jego artykuł na temat elektrochemicznej metody detekcji w chromatografii jonowej został później opublikowany w czasopiśmie Analytical Chemistry. W swoim artykule Marek opisał, co należy zrobić, aby ta metoda była skuteczna. W 2001 roku opublikował artykuł na temat jednoczesnego pomiaru izomerów optycznych kilku neuroprzekaźników w płynach fizjologicznych za pomocą elektroforezy kapilarnej. Marek jest również autorem sześciu patentów, w tym w Polsce, Finlandii, Unii Europejskiej i Stanach Zjednoczonych.
Praca Trojanowicza była wielokrotnie nagradzana. Za swoją pracę otrzymał liczne nagrody polskie i zagraniczne. W szczególności został uhonorowany Medalem im. Wiktora Kemuli Polskiego Towarzystwa Chemicznego, Honorową Nagrodą Naukową Japońskiego Stowarzyszenia Przepływowej Analizy Iniekcyjnej, Nagrodą Ministra Edukacji Narodowej, Nagrodą Ministra Środowiska oraz Nagrodą Ministra Nauki i Szkolnictwa.
Marek Trojanowicz całe swoje życie poświęcił nauce; chemia była integralną częścią jego codzienności. Naukowiec nieustannie przeprowadzał eksperymenty i udoskonalał ich wyniki, starając się przekazać nauce nową wiedzę, która byłaby przydatna dla przyszłych pokoleń chemików. Markowi Trojanowiczowi udało się zdobyć prawdziwą sławę w polskiej nauce.