To słynny polski fotograf i wynalazca. Mowa o warszawianinie Konradzie Brandlu, który uznawany jest za jedną z najwybitniejszych postaci polskiej fotografii XIX wieku – pisze strona iwarsaw.eu. W tym artykule opowiemy więcej o jego działalności.
Okres młodości
Konrad Brandel urodził się w 1838 roku w Warszawie. Od najmłodszych lat interesował się twórczością, w szczególności fotografią. Młody człowiek uczył się w warszawskim Gimnazjum Realnym. Później Konrad został uczniem w pracowni słynnego warszawskiego fotografa Karola Beyera. To właśnie tam zaczął zdobywać pierwsze doświadczenia w tworzeniu fotografii.
W latach 60-tych Brandel postanowił otworzyć studio fotograficzne ze swoimi przyjaciółmi przy ulicy Nowy Świat. Jego przedsiębiorstwo nosiło nazwę K. Brandel i S-ka. Studio zajmowało się głównie portretami, ale przyjmowało również zamówienia na reprodukcje dzieł sztuki.
Działalność twórcza
Po otwarciu własnego studia działalność Konrada nabrała rozpędu. Już w 1966 roku jego nazwisko pojawiło się na stronach polskich gazet. W jednym z artykułów Brandel stwierdził, że chce przybliżać ludziom sztukę. Mówił też o wynalazku swojej firmy, w szczególności o fotokopiowaniu bezpośrednio na drzewie.
Metoda Konrada była pierwszą próbą reprodukcji fotografii w drukarni. Wynalazek warszawskiego fotografa o kilkadziesiąt lat wyprzedził opracowanie fotograwiury przez czeskiego fotografa i drukarza Karela Klicha. Brandel swoim wynalazkiem pokazał Polakom technologię fotografii. Praca Konrada została następnie doceniona kilkoma nagrodami.
W 1866 roku, po zaprezentowaniu swojego wynalazku, Brandel ogłosił się fotografem. Wtedy też rozpoczął wydawanie kalendarza ściennego składającego się z wysoce artystycznych fotomontaży przedstawiających najważniejsze wydarzenia minionego roku. Kalendarz był drukowany przy użyciu najnowszej wówczas metody kalotypii.
roku Brandel stworzył nowy typ aparatu fotograficznego. Wykorzystał do tego emulsję bromku srebra, która znacznie ułatwiła proces fotografowania oraz migawkę fotograficzną, która zastąpiła ludzką rękę otwierającą i zamykającą obiektyw. Warszawski fotograf był bardzo dumny z tego wynalazku, ponieważ zdawał sobie sprawę, że dokonał tego sam.
Po pewnym czasie Konrad potrafił zmniejszyć rozmiar negatywu do popularnego do dziś formatu sześć na dziewięć centymetrów. Aparat fotograficzny Brandla umożliwiał wykonywanie zdjęć na tzw. suchej platynie. Szczególną cechą tego wynalazku była szybka migawka, która tworzyła negatyw w zaledwie jedną pięćdziesiątą sekundy. Dzięki temu urządzeniu warszawskiemu fotografowi udało się uniezależnić od pracy w studiu. Zaczął utrwalać prawdziwe życie za pomocą swojego wynalazku, który później opatentował w 1889 roku.
Brandel nazwał to urządzenie rewolwerem fotograficznym. Z czasem udało mu się je udoskonalić. Popularność Konrada szybko rosła. W efekcie otrzymał zamówienie od samego cesarza Franciszka Józefa. Jego wynalazki stały się znane również poza granicami Polski. To bardzo cieszyło warszawskiego fotografa.
Konrad Brandel wniósł znaczący wkład w rozwój fotografii i fotoreportażu. Jego zdjęcia były pierwszymi materiałami fotoreporterskimi w polskich czasopismach. Zasługą Brandla było również to, że dokonał przełomu w podejściu do fotografii jako sztuki samowystarczalnej – będącej wynikiem kreatywności konkretnego artysty. Fotografie Konrada przechowywane są w Muzeum Historycznym i Bibliotece Narodowej w Warszawie.