Pisarze fantastyki tworzą niesamowite światy, w których wszystko jest możliwe: od podróży międzygwiezdnych po magiczne transformacje. Ich dzieła przesuwają granice wyobraźni, rzucając wyzwanie prawom rzeczywistości i zachęcając czytelników do refleksji nad sensem życia i przyszłością ludzkości. Jedną z najwybitniejszych przedstawicielek współczesnej fantastyki europejskiej jest warszawianka Maja Lidia Kossakowska. Pisarka ta nazywana jest pierwszą damą polskiej fantastyki, pisze strona iwarsaw.eu.
Droga do twórczości pisarskiej
Maja Lidia Kossakowska urodziła się 27 lutego 1972 roku w Warszawie. W dzieciństwie marzyła o tym, by zostać reżyserem filmowym, lalkarzem, a potem archeologiem lub rzeźbiarką. Maja Kossakowska uczyła się w Liceum Sztuk Plastycznych. Tam kształciła się na plastyka-wystawiennika. Na Uniwersytecie Warszawskim studiowała archeologię śródziemnomorską.
Pragnienie pisania pojawiło się u Mai w młodym wieku. Wybierała kierunki, które w przyszłości miały pomóc jej w pracy twórczej. Wiedza, którą Kossakowska zdobyła w instytucjach edukacyjnych, przyczyniła się do rozwoju jej talentu i wpłynęła na wizualne elementy jej stylu literackiego: opisy przestrzenne, dynamikę scen, symbolikę obrazów itp. Jeszcze przed rozpoczęciem kariery literackiej Maja zajmowała się malarstwem i grafiką, co znajduje odzwierciedlenie w jej dbałości o szczegóły i osobliwościach opisu artystycznego.
Kariera twórcza
Kossakowska zadebiutowała jako pisarka w 1997 roku. Jej pierwsze opowiadanie, „Mucha”, zostało opublikowane w czasopiśmie „Fenix”. Później na jego podstawie powstała sztuka teatralna.
Po udanym debiucie opowiadania fantastyczne polskiej pisarki zaczęły regularnie pojawiać się w czasopiśmie „Fenix” i innych czasopismach.
Pierwszym czytelnikiem jej utworów był jej mąż Jarosław Grzędowicz, który również jest pisarzem fantastyki. Choć po ślubie pierwsza dama polskiej fantastyki naukowej została Kossakowską-Grzędowicz, w swojej twórczości nadal posługiwała się panieńskim nazwiskiem.
W 2001 roku Maja Lidia otrzymała nagrodę „Srebrny Glob”. Została ona przyznana przez Polskie Stowarzyszenie Pisarzy Fantastyki. Prestiżowa statuetka została jej przyznana za opowiadanie „Beznogi tancerz”.
Jednym z głównych tematów poruszanych przez Maję Kossakowską w jej książkach są relacje między ludźmi a istotami nadprzyrodzonymi. Jej seria o aniołach, w szczególności „Siewca Wiatru”, zyskała ogromną popularność i przyniosła jej sławę nie tylko w Polsce, ale i za granicą.
Do utworów Kossakowskiej należą również:
- zbiór opowiadań o skomplikowanych relacjach między ludzkością a siłami wyższymi – “Żarna Niebios”;
- książka “Ruda Sfora”, która została zainspirowana wierzeniami ludu Jakutów;
- zbiór opowiadań “Upiór Południa”, który pisarka nazwała najważniejszym ze wszystkich swoich zbiorów.
Tworząc te fantastyczne dzieła, Maja Lidia Kossakowska czerpała inspiracje z mitologii i religii.
W 2006 roku polska pisarka zdobyła Nagrodę Śląkfa w kategorii „Twórca Roku”. Kossakowska była również ośmiokrotnie nominowana do Nagrody im. Janusza Zajdla, ale tylko dwa razy ją zdobyła:
- w 2007 roku za opowiadanie „Smok tańczy dla Chung Fonga”;
- w 2012 roku za humorystyczną powieść “Grillbar Galaktyka”.
Twórczość polskiej pisarki pełna jest skomplikowanych pytań filozoficznych i dylematów moralnych, a także subtelnego humoru. To właśnie czyniło Kossakowską interesującą dla czytelników. Niestety, pierwsza dama polskiej literatury pięknej tragicznie zginęła w pożarze swojego wiejskiego domu w maju 2022 roku w wieku 50 lat. Jej śmierć była wielką stratą dla polskiej literatury. Kossakowska pozostawiła po sobie cenną spuściznę: dzieła, które nie tylko bawią, ale także skłaniają do refleksji nad złożonymi kwestiami egzystencji, dobra i zła, ludzkiej natury oraz granic między światem duchowym i materialnym.