W Warszawie działa wiele profesjonalnych placówek medycznych specjalizujących się w leczeniu dzieci. Jednym z takich szpitali jest Centrum Opieki Medycznej Kopernik, które jest również nazywane szpitalem dziecięcym, pisze strona internetowa iwarsaw.eu. W tym materiale opowiemy bardziej szczegółowo historię tej instytucji.
Założenie
W XIX wieku Warszawa potrzebowała nowych placówek medycznych, ponieważ branża ta nie została jeszcze w pełni zbadana na świecie, a pacjenci muszą być leczeni już z powodu wybuchów różnych chorób. Dlatego w 1869 roku w stolicy Polski otwarto Centrum Opieki Medycznej Kopernik. Udało się to urzeczywistnić dzięki wsparciu lokalnych mecenasów sztuki, a także hojności ludzi i dobrowolnym składkom.
Pierwszy budynek tego ośrodka zdrowia powstał przy ulicy solnej. Początkowo szpital nazywał się prywatną placówką medyczną dla dzieci im. Sikorskiego. W szczególności były tu takie oddziały jak dla pacjentów z odrą, ospą i szkarlatyną, oddział okulistyczny i sala operacyjna. Przez długi czas rozwój tej placówki medycznej wspierały znane osoby z Polski. Na przykład Aleksandra hrabina Potocka, Jan Bloch, Wilhelm Rau i tym podobne. Po pewnym czasie sfinansowali budowę nowego budynku szpitala.
Dalsze losy zakładu
Już od 1875 roku rozpoczęto przyjmowanie małych pacjentów w nowym budynku Centrum Opieki Medycznej Kopernik, który znajdował się przy ulicy Kopernika. W momencie otwarcia szpital był wyposażony w 79 łóżek. Z każdym rokiem otwierały się nowe oddziały, a także zwiększała się liczba miejsc.
W latach 80. w Warszawie doszło do wybuchu różnych chorób zakaźnych. W rezultacie w szpitalu zbudowano oddzielny pawilon zakaźny, w którym znajdowało się 20 łóżek, 2 izolatory i sala operacyjna. Warto również wspomnieć, że od czasu założenia wielu pacjentów zajmowały się Siostry Miłosierdzia. W ramach rekompensaty otrzymali mieszkania i pełne zabezpieczenie od kierowników szpitala.
W 1934 roku w warszawskim Centrum Opieki Medycznej Kopernik otwarto odnowiony oddział dziecięcy. Przyjmowano w nim dzieci do dwóch lat. Również w tym okresie pojawiła się dokumentacja medyczna dla wszystkich pacjentów. W tym samym roku szpital zaczął używać aparatu rentgenowskiego i rozszerzył bazę łóżek do 200 łóżek.
Podczas II wojny światowej nie wprowadzono znaczących innowacji. W tym okresie Centrum Opieki Medycznej przyjmowało w swoich murach nie tylko dzieci, ale także wszystkie ofiary wojny. Już w czasie Powstania Warszawskiego szpital został zmuszony do przejęcia roli szpitala powstańczego. W sumie w wyniku II wojny światowej kilka budynków stołecznego Centrum Medycznego Kopernik zostało uszkodzonych.
W 1945 roku szpital wznowił swoją działalność. Rozpoczęto prowadzenie szkoleń dla studentów IV i v roku Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego w zakresie chorób dziecięcych. Również w tym okresie Centrum Opieki Medycznej stało się bardzo ważną placówką medyczną nie tylko w Warszawie, ale w całej Polsce, ponieważ do stolicy sprowadzano na leczenie dzieci z różnych części kraju.
W 1995 roku warszawskie Centrum Opieki Medycznej Kopernika przeszło gruntowny remont. W szczególności poprawiły się warunki oddziału chirurgicznego, a także oddziału Niemowlęcego, Obserwacyjno-Wewnętrznego. Na początku XXI wieku pojawiła się groźba likwidacji szpitala, jednak w 2000 roku placówka medyczna otrzymała nową szansę. W szczególności dodano nowe oddziały, a także centrum wyposażono w nowoczesny sprzęt, który ułatwiał pracę lekarzy.
W 2024 roku warszawskie Centrum Opieki Medycznej Kopernik zostało uznane za szpital ratownictwa medycznego. Jego głównym zadaniem jest przyjmowanie planowanych pacjentów przez całą dobę i udzielanie pomocy wszystkim potrzebującym.